maandag 18 september 2017

Een vrijgezellig dagje













Halverwege de maand augustus werd ik tijdens één van mijn looptochtjes overvallen door mijn vriendinnen. Ik viel volledig uit de lucht want had me helemaal niet verwacht aan een vrijgezellenfeestje. Wij zijn namelijk al in januari getrouwd voor de wet, zodat mijn mama er nog kon bij zijn. En ja, we planden dan wel een groots feest op het einde van de zomer, maar hier hadden ze me toch volledig verrast. Straf, want normaal gezien heb ik alles nogal snel door. Dacht ik toch...

Al snel kwamen de verhalen: hoe ze al maaaaanden aan het mailen waren, dat er geheime vergaderingen waren geweest, en dat ze allemaal bang waren dat ze wat zouden verklappen.

Ik kreeg al snel een eerste glas in de hand geduwd en kreeg van Mijnheer Tijdvoorietsanders die "toevallig" voorbijreed, een setje kledij aangereikt. Zo hoefde ik gelukkig niet in mijn loopkleren mee te feesten. Terwijl ik mocht genieten van een uitgebreide picknick die zo overvloedig was dat we er nog drie dagen met ons gezinnetje van hebben kunnen eten - dat alleen al was een schitterend cadeau! - begon ik toch een beetje te panikeren. Ze zouden me toch niet in zo'n roze trouwkleed met een kroontje op over de Oude Markt laten lopen? Ik ademde diep in en uit en wist dat ik me aan niets van dit alles zou moeten verwachten, ze kenden me toch goed genoeg?

En dat bleek want na de picknick met bubbels en buldergelach, trokken we te voet richting een voor mij onbekende bestemming. Iemand versprak zich toen ze het over De Plek had, maar ik twijfelde of het codetaal was of toch die zelfoogstboerderij in Werchter. Het bleek het laatste, en wat een goed idee was dat zeg, om het feestje daar verder te laten doorgaan!

Gastvrouw Liesbeth had verschillende recepten uitgezocht en gastheer Stefan gidste ons door de enorme moestuin. We mochten proeven, kiezen en nog meer proeven en plukten en taterden wat af. Nadien gingen we samen koken, en het was hartverwarmend om te zien dat er tussen mijn vriendinnen ook onderling goede banden gesmeed werden. Ik bekeek hen stilzwijgend vanop een afstandje (de observator, mijn favoriete rol in het gezelschap) en vond het zalig dat ze mij niet eens nodig hadden om zich te amuseren, ook al kenden ze elkaar nog maar een paar uur.

Toen was het tijd om aan tafel te gaan in de gezellige yurt. We genoten van al dat lekkers waar we ook zelf een beetje aan hadden meegewerkt. Er kwam geen vlees of vis aan tafel, maar dat werd niet gemist. De smaken uit de heerlijke moestuin spraken voor zich...

Heerlijk gegeten, heerlijk gedronken en heerlijk gelachen! Dit was voor mij een perfecte dag, omringd door mensen die me graag zien (en die ik graag zie), omringd door een omgeving waarin ik me thuis voel. Dankjewel, meisjes!

De Plek organiseert af en toe etentjes in de yurt. Ben je zelf nieuwsgierig geworden? Neem dan eens een kijkje op hun Facebook-pagina! De volgende De Plek Kookt waar nog plaatsen vrij voor zijn, is er op 3 november. Smakelijk!

woensdag 13 september 2017

Potten vol zelfgemaakte passata




Van een echt weekmenu is er voorlopig geen sprake ten huize Tijdvoorietsanders. Sinds vorige week zijn wij hier in de ban van een hardnekkige buikgriep waardoor ik me de voorbije dagen beperkte tot liters muntthee met rietsuiker, het enige wat mijn buik met plezier wil aanvaarden. Ook de eetlust van de overige gezinsleden is nog niet wat het moet zijn, het koken staat hier met andere woorden op een laag pitje.

Maar dat geeft me dan weer de tijd om eindelijk eens een recept voor homemade passata te posten. Nu de herfst in het land is, is het hét moment om de zomer nog even vast te houden, en niks wat de zomer meer in huis brengt dan blozende tomaten. Voeg daar een stormachtige dag aan toe, en je hebt de ideale omstandigheden om achter je kookpotten te kruipen (als jij niet geveld bent door een begin-van-het-schooljaar-microbe toch).

Wil je heerlijke passata dan moet je er vooral over waken dat de kwaliteit van je tomaten top is. Je smaakt het echt als zo'n tomaat de tijd heeft gekregen om in de zon te rijpen. Ga dus niet voor de exemplaren uit de supermarkt, maar tik ze op de kop op een boerenmarkt, in een zelfoogsttuin, of via een initiatief als Linked.Farm. Of kweek ze gewoon zelf! Ik viel met mijn gat in de boter en kreeg een massa tomaten van de buurman en van onze papa. Zalig!



Naast de kwaliteit van je tomaten is het ook belangrijk dat je potten goed proper zijn vooraleer je aan het inkoken begint. Je kan echte weckpotten gebruiken maar ik werk gewoon met glazen potten waar eerst wat anders ingezeten heeft. Zorg ervoor dat ze steriel zijn door ze in heet water te laten afkoken.

Wat heb je nodig?
een heleboel tomaten
een snufje zout

Hoe maak je het?
Spoel de tomaten en snij ze in vieren. Breng ze aan de kook in een grote kookpot, voeg wat zout toe. Laat gedurende een twintigtal minuten sudderen. Giet de tomaten door een roerzeef of passe-vite (bedankt moemoe!) en draaien maar!

Passata maken lukt het best als je je gezicht in een vlinder beschildert
en een t-shirt in dezelfde kleur draagt als het product dat je verwerkt.



Schenk de passata in een bokaal, giet tot net onder de rand, doe het deksel goed vast en laat ondersteboven afkoelen.

Wat zijn jouw beste trucs om de zomer nog even te koesteren? 

woensdag 6 september 2017

Weekmenu #36 en kleurrijke groentecurry voor een herfstige dag



Tijdens de zomer hebben we hier niet echt van weekmenu gedaan. Vaak vroegen we ons pas in de vooravond af wat we die dag zouden eten, en even vaak kletsten we snel een slaatje in elkaar. Maar nu de regelmaat toch stilaan weer in ons huis is geslopen, heb ik ook de weekmenu's weer boven gehaald. Voor de eerste week van september koos ik simpele gerechten, die snel klaar zijn of makkelijk op voorhand te maken.



Zoals jullie misschien wel al weten ben ik al een tijdje op zoek naar de boodschappenformule die voor ons gezin het beste werkt. Ideaal gezien koop ik mijn droge voeding bij een verpakkingloze winkel en mijn verse waren op een boerenmarkt of in een zelfpluktuin. Omdat het me helaas aan tijd ontbreekt om dit wekelijks te doen, zoek ik een lokaal en duurzaam alternatief voor de supermarkt. In Asse kunnen ze sinds kort rekenen op Linked.farm, de laatste gast in het rubriekje "10 vragen aan...". Op vraag van Laurence probeer ik vanaf nu wekelijks een recept samen te stellen met seizoensgebonden en lokale producten. Die producten kan je steeds bestellen via Linked.farm, voorlopig enkel voor wie in de buurt van Asse woont. Voor al die anderen is het recept uiteraard ook prima geschikt, zoek gewoon bij jou in de buurt een plaatselijke boer of markt en je vindt er wellicht alles wat dit recept nodig heeft!

Kleurrijke groentecurry voor een herfstige dag

Wat heb je nodig? (voor 4 personen)
een teentje look, geperst
twee uien, in stukjes
drie wortelen, in stukjes
een gele courgette, in schijfjes
een handjevol prinsessenbonen, geblancheerd
tofu, uitgelekt en in stukjes
een blikje kokosmelk
currypasta

Hoe maak je het?
Doe een scheutje olijfolie in een pot. Voeg de look toe en laat even stoven. Doe er de tofu bij en laat sudderen tot de tofu wat bruinig ziet. Haal uit de pot en zet opzij.
Voeg uien, wortelen en courgette toe en laat stoven tot de uien glazig zijn. Doe er de prinsessenbonen bij en de kokosmelk. Breng alles aan de kook en voeg de currypasta en de tofu toe. Laat even doorkoken zodat alle smaken met elkaar vermengd worden.
Serveer met rijst.

Alle verse ingrediënten in dit recept zijn te koop via Linked.farm. Kokosmelk, currypasta en rijst haal ik bij Oxfam Wereldwinkel, niet lokaal maar wel eerlijk.



Deze blogpost kwam er in samenwerking met Linked.farm, dat me vroeg om recepten met seizoensgroenten in de kijker te zetten. Dit recept zal ook te vinden zijn op hun website. Ik kies zelf nog steeds waarover ik schrijf, en blijf volledig onafhankelijk. Wat niet wegneemt dat ik graag samenwerk met mensen met interessante ideeën. Heb je zelf zo'n plan? Aarzel dan zeker niet om me te contacteren!


dinsdag 5 september 2017

10 vragen aan... #6




Elke maand sta ik even stil bij een duurzaam initiatief waarvan ik vind dat het wat meer in de aandacht gezet mag worden. Ik stel de man of de vrouw achter het plan 10 vragen. De antwoorden kan je hier lezen! 
Deze keer is het woord aan Laurence, van Linked.farm. We leerden elkaar kennen tijdens de eerste editie van de Burgerschool, een initiatief van de provincie Vlaams-Brabant om mensen die met ecologische ideeën bezig zijn met elkaar in contact te brengen. Het klikte al snel met Laurence én met  haar idee. Lees je mee?

1. Wat is Linked.farm?
Linked.farm is een website waarop je hoeve-producten kan bestellen, recht van bij 30 boeren. Elke vrijdag worden je boodschappen aan huis geleverd, voorlopig enkel in Asse. De producten waaruit je kan kiezen zijn natuurlijk, eerlijk voor de boer én de klant, en lokaal. We dromen ervan om dit model in heel België uit te bouwen.

2. Hoe ben je op het idee gekomen om met Linked.farm te beginnen?
Ik zag hier overal busjes rondrijden van thuisgeleverde maaltijdboxen en van andere dingen die mensen online bestellen. Waarom zouden hoeveproducten voor thuisleveringen uit de boot moeten vallen? We zijn ervan overtuigd dat je ook met kleinschalig en lokaal snel een (h)eerlijke maaltijd op tafel kan toveren. Bovendien is thuislevering een pluspunt voor gezinnen met een druk leven. 

3. Hoe zie je Linked.farm over vijf jaar?
Onze toekomstige coöperatieve wil een open netwerk zijn om kwalitatieve en gezonde voeding vanop kleine boerderijen op een eenvoudige manier beschikbaar te maken, voor een eerlijke prijs voor jou en voor de boer. Overal in België kan je via kleine lokale projecten nieuwe jobs in de korte keten creëren. In de toekomst willen wij van Linked.farm een coöperatieve maken waarin we samen met jou ons voedselsysteem heruitvinden. We willen de korte keten efficiënt en gemeenschappelijk organiseren, samen met alle betrokken actoren : eters, boeren, gemeenschappen (scholen, ziekenhuizen), chefs, horecazaken, grootkeukens, food-bloggers, andere korte keten-initiatieven, …  


4. Wat geeft je energie?
Als ik zie hoe hard de boeren werken en met passie hun product creëren, dan krijg ik daar energie van. Tijdens mijn boerderijbezoeken ontdek ik met veel bewondering hoeveel talent er hier bij ons bestaat. Mensen die artisanaal werken, fier zijn op wat ze doen en op hun producten. Die tegen weer en wind blijven geloven in wat ze doen. Je hoeft ze niet altijd ver te gaan zoeken. 

5. Wat houdt je 's nachts wakker?
Hoe ik mijn dochters moet klaarstomen voor de wereld die hen te wachten staat. Ik probeer altijd een optimistische houding aan te nemen, maar soms lijkt de uitdaging me toch wel erg groot.  

6. Welk ander duurzaam initiatief mag weleens in de bloemetjes gezet worden?
De Poids-Gourmand-coöperatieve in Vorst. Aurélie Labarge streeft ernaar om duurzame voeding betaalbaar te maken voor haar buurt. 

7. Met wie zou je graag eens op café gaan?
Met Olivier De Schutter, voormalig VN rapporteur voor het recht op voeding. Of Vandana Shiva, de Indische wetenschapper en ecologiste, die het opneemt voor een eerlijke landbouw in India. 


8. Wat zou je klaarmaken mocht die café-gast later bij je komen eten?
Een vegetarisch gerecht natuurlijk, waarschijnlijk een makkelijk ovengerecht, zodat ik lang met hen aan tafel kan blijven zitten om te babbelen. 

9. Wat is je levensmotto?
Be the change you want to see in this world. 

10.  Als je één wens zou mogen doen, welke zou je dan het liefst zien uitkomen?
Dat ik nog verder kan openbloeien in mijn werk en dat dit een positief effect heeft op mijn gezin en mijn omgeving.


Ken je zelf een duurzaam initiatief dat wel wat meer aandacht verdient? Laat het me dan zeker weten, wie weet wijd ik er binnenkort een nieuwe "10 vragen..." aan. 

De aandachtige lezer heeft wellicht opgemerkt dat we eind augustus een groots feest hebben georganiseerd. Uiteraard schenk ik daar binnenkort nog heel wat aandacht aan, het is gewoon nog even wachten op de foto's van de fotograaf. Nog even geduld!

woensdag 30 augustus 2017

5 tips voor een groener schooljaar



Hebben jullie ook zo'n dubbel gevoel bij de maand september?
Ik hou van de zomer, van het zorgeloze van lange vakantiedagen en van mijn voeten in slippers. Maar ook wel van routine, van het opvragen van toetsen en van de praatjes bij de zwemles. Bovendien is de herfst ook wel een zalig seizoen, met bomen in de prachtigste kleuren, de geur van het bos na een malse regenbui, en eindelijk opnieuw frisse nachten.
De kleinste Tijdvoorietsanders kent de septemberblues helemaal niet, zij staat te popelen om terug naar school te gaan. Wil jij dat nieuwe schooljaar graag op een duurzamere manier inzetten? Lees dan zeker de 5 tips die ik hieronder op een rijtje heb gezet!

1. Ga voor herbruikbaar
Een makkelijke manier om afval te voorkomen is het schrappen van plastic flesjes en aluminiumfolie. Geef je kinderen een drinkbus mee en zorg voor een leuke brooddoos. Je hoeft deze overigens niet per se nieuw te kopen: in de kringloopwinkel vind je lunchboxen in alle maten en kleuren. Veel scholen blijven na het vorige schooljaar achter met een hoop verloren voorwerpen. Hoor eens rond of jouw school deze in september aanbiedt, voor je het weet heb je er gratis een hip koekendoosje erbij! Vul de drinkbus van je kind met kraantjeswater, dat is in België volkomen veilig, goed voor de gezondheid en je spaart er een hoop plastic flessen mee uit.

2. Neem een kijkje in de tweedehandswinkel
Heeft je kind een nieuwe outfit nodig voor die eerste schooldag? Ga dan eens een keertje kijken in een tweedehandswinkel. Er zijn er in België ondertussen een heleboel voor kinderen. De kledij die er aangeboden wordt is vaak kwaliteitsvoller dan de spullen uit de ketens, ik koop er regelmatig merkkledij voor een prikje.
Wil je je kroost toch graag een spiksplinternieuwe outfit cadeau doen? Kies dan voor een fair fashion merk! Hier vind je een overzicht van duurzame kinderkledij in Vlaanderen.

3. Geef je oude boekentas een nieuw leven
Is je kind toe aan een nieuw exemplaar, ruil de oude boekentas dan in. Heel wat winkels doen mee aan zo'n inruilactie. Vind je er niet meteen eentje in je buurt? Breng de schooltas dan binnen bij de Kringloopwinkel of hoor eens bij je plaatselijke OCMW, wellicht kan je er echt wel nog iemand gelukkig mee maken!

4. Kies voor ecologisch materiaal
Ga voor gerecycleerd papier en duurzame producten. Loop met andere woorden met een grote boog rond alle schreeuwerige plastic spullen die je je kind zogezegd écht niet mag misgunnen. Adem diep in en vraag je af wat je kroost wel of niet nodig heeft. Laat je niet afleiden door reclamefolders en kortingsmoesjes, gebruik je gezond verstand en hergebruik waar mogelijk. Je kind wordt er echt niet minder gelukkig van om twee jaar op rij met dezelfde pennenzak rond te lopen.



5. Ga te voet of met de fiets naar school, of doe aan carpoolen
De kleinste Tijdvoorietsanders was vorig voorjaar eindelijk groot genoeg om de 6 kilometer naar school met gemak met de fiets af te leggen. Sindsdien fiets ik samen met haar op woensdag naar school en terug. Zo rustig is dat, ik hoef niet te staan foeteren op het verkeer dat tegenzit, en - anders dan met de auto - vertrekken we steeds keurig op tijd naar school omdat de dochter het zo leuk vindt op de fiets. Op andere dagen is de fiets jammer genoeg vaak niet haalbaar, door onze werkuren. Om het autoverbruik van en naar school toch wat te verminderen, hebben we een beurtrol met een vriendin uitgedokterd. De ene dag pikt zij onze dochter op, op de andere dag nemen wij haar kroost mee naar school. Werkt prima!

Heb jij nog andere tips om het schooljaar wat ecologischer in te zetten? Laat dan zeker een reactie achter!



donderdag 24 augustus 2017

Die zotte zomer...


Opeens is het eind augustus en heb ik al twee maanden niets meer geschreven op deze blog. Ik had jullie hier misschien voor moeten waarschuwen, maar eigenlijk paste het "poef" verdwijnen helemaal in mijn zomerse strategie.

Ik gebruikte de vakantie om wat afstand te nemen en eens na te denken over wat ik nu eigenlijk allemaal wil. Want ik wil nogal veel, het is te zeggen, ik moét nogal veel van mezelf. Het begon veelbelovend want ik las tijdens onze reis naar Valencia in "Rust", een boek van Robert Bridgeman. Het heeft als ondertitel "Geheim recept voor levenskwaliteit". En het moet gezegd, ik stak er heel wat van op. Bridgeman vertelt graag over zichzelf en over alles wat hij al verwezenlijkt heeft in zijn leven, maar als je door dat geblaas heen leest, ontdek je een heleboel interessante tips om het rustiger aan te doen. Het boek is wetenschappelijk onderbouwd, waardoor ik heel wat bijleerde over bijvoorbeeld de werking van mijn hersenen, maar er staan vooral ook een heleboel voorbeelden in van hoe je aan de slag kan gaan met jezelf. Ik heb vooral één les goed onthouden: "Maak keuzes". Hier loopt het bij mij vaak fout. Ik wil zo graag zo veel doen, en ik wil dat allemaal ook nog eens perfect. Kwam de belangrijke vraag: "Wat ga ik dan schrappen?".

Het lag voor de hand dat ik aan deze blog dacht: ik steek hier behoorlijk wat tijd in en was bovendien op een dood spoor beland. Ik had het gevoel dat ik jullie alles al verteld heb, dat wat ik doe gerommel in de marge is en eigenlijk had ik ook even geen zin om het geweten te zijn van de mensen om me heen. Ik was het gewoon eventjes beu allemaal. En dus liet ik dit alles even rusten.

Werd het dan een rustige zomer?
Euh nee, niet echt! We reisden naar Valencia, waar er veel te veel te zien en te doen was. Wat een geweldige stad is me dat zeg! Ik hoop dat ik binnenkort de tijd vind om jullie er wat meer over te vertellen. Op dit eigenste moment help ik ook een vriendin bij het schrijven van een boek (het onderwerp heeft helemaal niets met eco of groen te maken, maar het is gewoon té leuk om niet aan mee te werken). En bovendien is er heel binnenkort ook nog onze trouwfuif. Er was dus echt gewoon geen tijd meer voor deze blog!


Maar waarom ben ik er toch opnieuw mee begonnen?
Gaandeweg merkte ik dat ik helemaal niet aan het vechten was tegen de bierkaai. Er waren van die kleine signalen die ik niet kon negeren. De mevrouw aan de kassa in de Colruyt die me prees omdat ik mijn eigen tasjes meehad, het artikel in de krant over jongeren die het hip vinden om met goedkope t-shirts uit de kringwinkel rond te lopen, VEJA-sneakers die overal in het straatbeeld lijken op te duiken...

In een interview in Humo vertelt Hans Bruyninckx (directeur van het Europees Milieu-agentschap) dat hij veel optimistischer is dan vijf jaar geleden. Hernieuwbare energie breekt veel sneller door dan verwacht, er is een Europees plan voor kringloopeconomie opgestart en Kopenhagen wil de eerste klimaatneutrale hoofdstad ter wereld worden. De toestand is nog altijd kritiek, maar misschien dan toch niet hopeloos. Kortom, het is nu niet het moment om deze zoektocht te staken, integendeel. Ik acht de tijd rijp om meer en meer mensen te laten proeven van onze manier van leven. En dus ga ik binnenkort hier en daar eens een samenwerking aan, zal je hier vaker tips zien verschijnen en verhalen kunnen lezen over mensen en plaatsen die me inspireren.

Om nog eens terug te komen op de vraag wat ik dan ga schrappen: ik leerde uit "Rust" dat ik de dingen die ik niet kan veranderen, los moet leren laten. Het lukt me de laatste tijd ook steeds beter om me niks aan te trekken van wat anderen over me zouden kunnen denken. Dit kostte me zoveel energie en leverde niets op, alleen maar twijfel over mezelf. Ik probeer wat vaker mijn eigen beste vriendin te zijn, in plaats van de grootste criticus, en dat lijkt echt te helpen. Hopelijk houd ik dit nog een tijdje vol!

Ik ga ook veel bewuster om met sociale media, check mijn facebookpagina niet meer om de haverklap en heb elke notificatie uitgeschakeld. Wat een rust krijg je daarvoor in ruil! Ik vind dit een hele moeilijke opdracht, want die sociale media zijn een manier om mensen te bereiken, om mensen uit te nodigen om hier wat te komen lezen, om reclame te maken met andere woorden. Maar dat wil daarom niet zeggen dat ik de hele dag alles moet checken. In plaats van naar mijn smartphone te grijpen tijdens een wachtmoment, probeer ik nu even gewoon rond me heen te kijken en even te rusten. Benieuwd of ik ook deze truc kan volhouden...

Heb jij tijdens de vakantie plannen gemaakt voor het najaar? Wat doe jij om wat meer rust in je leven te krijgen? En wat zijn jouw energie-verslinders? Laat het me zeker weten in een reactie!

dinsdag 27 juni 2017

10 vragen aan... #5


In het najaar van 2017 werd ik door Bond Beter Leefmilieu en de provincie Vlaams-Brabant uitgekozen als één van de klimaatpioniers die verzameld werden onder de vleugels van De Burgerschool. Dit is een project waarbij mensen en groepen begeleid worden om hun klimaatideeën tot een goed einde te brengen. Ik heb tijdens deze lesavonden veel bijgeleerd, vooral ook van mijn collega plannenmakers. Het was een vrolijk, kleurrijk allegaartje van mensen die met duurzaamheid bezig zijn. Ik hield er een paar fijne contacten aan over. Eén van hen is Christophe Dahlem van Edelhert Natuurlijk. Ik kende bijzonder weinig van natuurverf voor ik met hem in contact kwam, het leek mij eerder een nice-to-have dan een must-have. Door met hem te praten weet ik nu wel beter. Leer Christophe en zijn ideeën beter kennen op basis van de 10 vragen die ik hem stelde:


1. Wat is Edelhert?
Eigenlijk is het Edelhert Natuurlijk! In de bvba staat in de statuten Edelhert Interieur, maar ik vind dat niet meer passen. Vandaar de verandering naar natuurlijk. 
Edelhert is voor mij een krachtige naam, een solitair dier dat zijn uiterste best doet om te overleven in zijn soort, dominant binnen zijn grenzen. 
Dat koppel ik dan aan mijn bedrijf. Ik zet krachtige, duidelijke lijnen om in natuurlijke, gezonde manieren om je leefruimte mee af te werken. Ik probeer een zo gezond mogelijk leefklimaat te creëren met natuurlijke afwerkingsmaterialen. Ik ben geen ruwbouwman, doe bijvoorbeeld geen houtskelet, maar wel de fijnere afwerking zoals schilderen, lemen, tadelakt,...

2. Hoe ben je op het idee gekomen om met Edelhert Natuurlijk te beginnen?
Ik ben nu al 18 jaar zaakvoerder van een eigen schilders- en afwerkingsbedrijf. Vroeger werkte ik zoals de meeste schilders in het reguliere verfsysteem - het ongezonde systeem, zeg ik nu. Ik besefte wel dat het niet klopte qua gezondheid en energie-uitstraling maar ik was nog niet klaar om de stap te zetten naar een meer gezonde en ecologische manier van werken. Toen ik de stap uiteindelijk wél zette, verklaarden mijn collega's me "goed zot". 
Ik stapte echt uit mijn comfort-zone, maar ik hield voordien geen positief gevoel meer over aan dat waar ik goed in was (afwerking). De energie die je met gewone verf in gang zet in een woning is dode energie, compleet afmattend voor de schilder, maar ook voor de bewoner. De levensenergie die bij natuurverf hoort is hier bijna een tegenpool van. Dat voel ik ook als de werken nu klaar zijn: ik heb nieuw leven gegeven!

3. Hoe zie je edelhert over vijf jaar?
Ik hoop dat ik op dit pad rustig kan verder wandelen. En voldoende tijd kan en durf nemen om rond me heen te kijken en te observeren wat er gaande is rondom mij, wat me triggert en wat me uitdaagt. Door traag te wandelen schep ik zelf de luxe om hier even bij stil te staan. 
Over vijf jaar zou ik graag vaker lezingen geven om de mensen te informeren over de positieve effecten van de keuze voor natuurlijke afwerkingsmaterialen. Voorts doe ik gewoon graag verder zoals ik bezig ben.


4. Wat geeft je energie?
Ik haal heel veel energie uit Cross-Fit, een combinatie van kracht en uithoudingsvermogen. Ik doe het elke dinsdag- en donderdagochtend van 7 tot 8 uur, en ga dan gewoon werken. Voorts doe ik ook nog aan kick-box, hier leer ik incasseren en uithalen, zalig! Sporten geeft me zo veel positieve energie, ook al moet ik er vroeg voor uit mijn bed. Ik heb dan de hele dag een goede gronding, ik bén er dan echt, voel me helemaal neergezet. Vroeger probeerde ik dat te behalen door veel en hard te werken, maar dat is de verkeerde manier van opladen voor mij. Het werkte eerder naar beneden dan naar boven. 

5. Wat houdt je 's nachts wakker?
Ik kan soms echt piekeren en zelfs ronduit angstig zijn 's nachts. Vaak zijn het situaties waarin ik  overdag beland ben, die hiervoor zorgen. Soms raak ik in conflict met een andere persoon, ik vind het heel erg moeilijk om dingen niet persoonlijk op te vatten. Dan ga ik in mijn bed de innerlijke discussie aan en kan de nacht lang duren... Ik neem tijdens de lunchpauze af en toe de tijd om me even neer te leggen, gewoon op de werkvloer, zonder kussen of wat dan ook. Ik val dan gewoon een halfuurtje in slaap. Dit doet echt wonderen voor mij!



6. Welk ander duurzaam initiatief mag wel eens in de bloemetjes gezet worden?
Dat is een zeer moeilijke vraag voor mij omdat er zo veel mooie projecten zijn! Als ik een fiets zie rijden met het plaatje "alweer een auto minder" is dat voor mij soms een grote confrontatie met mezelf, als ik op dat moment zelf met de bestelwagen in de file sta. Duurzaam beleid wil voor mij vooral zeggen dat we de aarde dienen te respecteren en dat we die verantwoordelijkheid dragen voor onze achter-achter-kleinkinderen.
Wie ik bijvoorbeeld volg via Facebook, is Toon Eerdekens. Hij is een recyclagekunstenaar en toont vaak hoeveel plastic er in zijn Limburg in de bermen en rivieren sukkelt. Hij is gekant tegen het opruimen van die bermen door burgerinitiatieven en ik deel zijn mening hierover: kinderen, wijkcomités, enkelingen,... ruimen het afval langs de weg op. Maar de producent blijft dat afval gewoon maken, zolang hij niet verplicht wordt om het afval zelf op te ruimen zal hij ook blijven produceren. Daarom ben ik ook een voorstander van statiegeld. Het is ongelooflijk hoe Eerdekens steeds de kracht vindt om telkens opnieuw een filmpje te maken en dat te delen via Facebook, hoewel hij soms ook negatieve reacties krijgt. Zeker eens de moeite om te bekijken!

7. Met wie zou je graag een avondje op café gaan?
Eigenlijk kom ik niet graag in cafés, ik mijd het liefst plaatsen met veel volk. Anderzijds vind ik het super om op een terrasje in de schaduw tijdens een zonnige dag naar voorbijgangers te kijken... Maar met wie dan? Misschien best eens met mezelf! Ik zou mezelf wel eens willen bekijken en bezig horen, want alleen ik begrijp mezelf. Dat gesprek zou dus zeer intens en krachtig zijn.
Ik kan ook erg genieten van samen te zijn met mijn vrouw en opgroeiende kinderen. Het zijn mooie spiegels van mezelf. Rustig gaat het er dan wel niet aan toe, met twee puber-jongens...



8. Wat zou je klaarmaken mocht die café-gast later bij je komen eten?
Chili con carne, mmmh...

9. Wat is je levensmotto?
De grens van de comfort-zone ligt véél verder dan je denkt. Durf door de angst te gaan en er ontstaat een grote kracht.

10. Als je 1 wens zou mogen doen, welke zou je dan het liefst zien uitkomen?
Ik zou graag zo intuïtief mogelijk willen leven en mijn denken willen laten voor wat het is.

Alle foto's in deze blogpost zijn eigendom van Edelhert Natuurlijk.

Kreeg jij na het lezen van deze antwoorden ook zin om in je pen te kruipen? Aarzel dan niet om me te contacteren via een reactie hieronder, wie weet sta jij hier binnenkort wel te blinken met je duurzame initiatief!