maandag 20 maart 2017

5 vrolijke uitstapjes met kind en trein



Lange tijd geleden maakte de NMBS reclame met de slogan: "De trein, altijd een beetje reizen". Voor mij is dat de nagel op de kop. Ik neem graag de trein en krijg er een instant vakantiegevoel van. Het zachte wiegen van de wagon in beweging en het voorbijglijden van het landschap maken me rustig. Geen beter vervoersmiddel voor een uitstapje, als je het mij vraagt. Geen gedoe met overvolle of onbestaande parkings, geen files en geen ruziënde kinderen op de achterbank. Om ruziënde kinderen op een treinbank te voorkomen, kan je best wel wat voorbereid zijn. Een boekje, een kaartspel of gewoon wat bokes met choco of een eitje werken hier in huis prima tegen treinverveling. Voor je het weet heb je je bestemming bereikt en kan het uitje beginnen!

1. Museum voor Natuurwetenschappen
In de volksmond ook wel "Dinomuseum" genoemd, is een prima uitstap voor jonge, leergierige kinderen. Hier hoef je niet stil te zijn, of kijkt er niemand streng als je door de gangen loopt. De familie Tijdvoorietsanders komt hier al jaaaaren, en dat mag je echt letterlijk nemen, want ik ging er al samen met mijn papa en zus naartoe, toen ik een jaar of 10 was. Ik nam er mijn stiefzonen al mee naartoe, en afgelopen Krokusvakantie was het aan de dochter. Zij ging ooit al een keertje mee als peuter, maar herinnerde zich daar niets meer van. Deze keer was ze heel erg onder de indruk van de grootte van de fossielen. Naast dino's vind je in het museum ook heel wat informatie over andere natuurelementen. Ideaal voor een regenachtige namiddag! 
Het museum bevindt zich vlakbij station Brussel-Luxemburg, gewoon de bordjes met de dino erop volgen!



2. De zee
Wil je er echt even uit zijn? Neem dan de trein naar de zee! Wij kiezen standaard de trein richting Oostende, omdat dat nu eenmaal de snelste is. Ik word altijd vrolijk als ik mijn dochter richting zee zie stappen met haar rugzakje om waaruit nog een schepje steekt. Voor mij dé voorbode van een geslaagde dag. Ik ben graag aan zee, en voel me helemaal ontspannen na een dag golven springen en kastelen bouwen aan het strand. En dan 's avonds met een broek vol zand de trein op, met een hoofdje dat tegen je leunt en langzaam dieper wegzakt, uitgeput van een drukke dag...

3. Een citytrip in eigen land
Ook wie het graag wat cultureler heeft, wordt niet bedrogen met de trein. Brugge, Antwerpen, Gent,... Er liggen treinsporen naar elke grote kunststad in Vlaanderen. Of kies voor Brussel, door heel wat Vlamingen onbemind, maar eens je haar beter leert kennen, laat onze hoofdstad je niet meer onberoerd. Op de website Visit Brussels vind je een overzicht van mogelijke to do's in de grootste stad van ons land.



4. Bokrijk
Voor cultuur van volledig andere aard kan je naar Bokrijk sporen. In de Limburgse bossen ligt een openluchtmuseum verborgen met historische ambachtshuisjes vol leven. Je kan er brood leren bakken, wol weven, en tal van andere workshops volgen. Er is ook een tentoonstelling over de jaren '60, een mooi park en een grote speeltuin. Genoeg voor een volledig dag vol plezier voor het hele gezin. 

5. Over de taalgrens
De trein is ook het ideale vervoermiddel om eens een kijkje te gaan nemen bij onze Zuiderburen. Namen is een uitstap waard, en ook Dinant is makkelijk te bereiken met de trein. Maar de meest unieke treinervaring in Wallonië krijg je wellicht in Luik. Het station is er van de hand van de Spaanse architect Calatrava en is een streling voor het oog. Tot 23 april kan je er overigens het terracotta-leger van de eerste Chinese keizer bewonderen. 250 stukken uit de collectie (replica's weliswaar) reizen de wereld ronden en maken nu dus een tussenstop in het station van Luik. Wij geraakten er nog niet, maar deze tentoonstelling staat tijdens de Paasvakantie wel op onze planning! 



Welke uitstap met de trein is volgens jou een aanrader? Aan welke dagtrip met het openbaar vervoer heb jij fijne herinneringen?



zaterdag 18 maart 2017

Win een etentje bij De Superette!



Broederlijk Delen organiseert nog tot 15 april een wedstrijd waarbij je een waardebon van 100 euro kan winnen voor De Superette, het duurzame restaurant van Kobe Desramaults. Wat moet je ervoor doen? Deel een recept met kool op de website van Hippe Kool en wie weet ga jij wel met de prijs lopen!

Je vraagt je misschien af waarom Broederlijk Delen een wedstrijd organiseert rond kool. Misschien vind je dat wel een saaie groente, of halen je kinderen er hun neus voor op. Allemaal mogelijk, maar in Burkina Faso is het een alledaagse groente, die vaak in de keuken gebruikt wordt. Door de droogte wordt het voor de boeren in het Afrikaanse land steeds moeilijker om voldoende te oogsten. Met een regenseizoen van amper 4 maanden is het niet vanzelfsprekend om te overleven. Daarom vraagt Broederlijk Delen dit jaar aandacht voor het land. Neem een kijkje op hun website en stort regen voor Burkina Faso. Mijn sms is alvast verstuurd!

Dit is overigens het recept dat ik instuurde voor de wedstrijd - ah ja, je dacht toch niet dat ik deze kans zou laten schieten? Veel succes!!


Lauwe rode kool-salade met bulgur en veldsla
Wat heb je nodig? (voor 4 personen)
350 gr bulgur
een halve rode kool
6 pijpajuintjes, in ringetjes
2 appels, in blokjes
2 handvol rozijnen
1 handvol noten (ik gebruikte amandelen)
Harde geitenkaas
olie en azijn
peper
veldsla

Hoe maak je het?
Kook de bulgur gaar. Snijd ondertussen de rode kool in reepjes. Meng met de azijn, zo voorkom je dat de rode kool verkleurt. Doe er de appels, pijpajuintjes en rozijnen bij. Brokkel de geitenkaas over de salade. Rooster de noten in een pan en hak in fijne stukjes. Meng de noten en de warme bulgur door de salade en breng op smaak met olie en peper.
Serveer met veldsla.

Wat is jouw favoriete recept met kool? Laat het met weten, en doe vooral mee aan de wedstrijd!

donderdag 16 maart 2017

Weekmenu #11 en daar is de lente!











Weinig tijd om te koken deze week, want de zon roept! De tuin ontluikt en de moestuin wordt stilaan tot leven gewekt. De bieslook heeft de winter in elk geval overleefd (zie dat toefje groen op foto twee). Ik plantte enkele weken geleden al wat voorjaarbloeiers in een houten bak, toen begon het te regenen en hield het precies niet meer op. Maar kijk nu! Hopelijk doet onze notelaar even hard zijn best, hij verloor wat dode takken tijdens de herfst en ik ben bang dat hij een beetje ziek is. Ik zou het vreselijk vinden mochten we van deze kranige opa afscheid moeten nemen (volgens de overlevering is hij minstens zo oud als ons huis, bouwjaar ergens in de jaren '30). Ik ging naar de markt in mijn nieuwe t-shirtje van Armed Angels (gekocht bij Supergoods in Mechelen) en kwam terug met de ingrediënten voor een rode kool-salade. Het recept vind je dit weekend op de blog!

Met mijn excuses voor de belachelijk vrolijke toon van dit bericht, maar ik leef elk jaar weer op bij de eerste echte zonnestralen (dat komt door mijn Spaanse roots, denk ik). Wat vind jij heerlijk aan de lente?


zondag 12 maart 2017

Ik werd helemaal vrolijk van deze adresjes!



Vrijdagmiddag ging ik in Leuven op zoek naar een cadeau voor mijn schoonzusje. We hebben ongeveer dezelfde principes, ik weet dat zij het ook belangrijk vindt dat spullen een duurzaam kantje hebben. Ik vind het dus heel fijn om voor haar een geschenkje te kiezen. En nog beter, ik ontdekte op mijn zoektocht twee nieuwe adresjes waar ik vrolijk van werd! Het ene kan je al zien op de foto hierboven, binnenkort opent er een nieuwe boetiek in de Mechelsestraat, Tenue Préférée, zoals je op de etalage kan lezen wordt het een winkeltje vol eerlijke mode. Ik werd er zo vrolijk van dat ik er een foto van nam!



En toen had ik Harvest Club in de Dirk Boutslaan nog niet gezien! Het werd me al eens aangeraden toen ik de post over duurzame adressen in Leuven schreef. Maar zelf was ik er dus nog nooit geweest. Wat een gezellig winkeltje is me dat zeg! Met een kleine selectie voor kinderen, maar voorts vooral toegespitst op vrouwen. Ik zag veel kleur, zachte stoffen, Veja sneakers en natuurlijke verzorgingsproducten van het Belgische merk Cime. Ik koos voor een olie van dat laatste merk en schoonzus liet me ondertussen al weten dat het een toppertje is. Harvest Club heeft ook een leuke selectie juwelen én luchtzuiverende plantjes! Alle producten in de winkel worden gekozen op basis van de volgende principes: Fairtrade, GOTS (global organic textile standard), recycle, handmade of small scale production, kan je op hun website lezen. En laten dat nu precies de principes zijn die schoonzus en ik ook in het hart dragen. Mij zien ze snel nog een keertje terug bij Harvest Club!


Ik schreef deze blogpost omdat ik enthousiast ben over de nieuwe duurzame plekken in Leuven, ik werd niet gecontacteerd om deze adresjes aan te prijzen!

De foto van de etalage van Harvest Club haalde ik van hun facebook-pagina.

woensdag 8 maart 2017

Weekmenu #10 en 3 veggie-toppers bij kinderen





Dagen Zonder Vlees is een week ver, en het lukt ons aardig om om de andere dag vegetarisch te eten. Voorlopig weinig gemor van het kinderfront ook. De jongste Tijdvoorietsanders is makkelijk te overtuigen, net als ik is ze nogal gevoelig voor dierenleed en de toestand van de planeet. De oudste twee wonen hier maar halftijds, zij hadden snel uitgerekend dat het voor hen dus over amper 10 dagen zonder vlees gaat. En dat vonden ze nog wel te doen.

Bovendien heb ik in de loop der tijd gerechten verzameld die het in ons hele gezin goed doen. Deze succes-veggie-maaltijden komen dan ook nu op tafel. Dit is onze top-3!

Chili Sin Carne
Ook wel bonenchili, wordt hier in huis met plezier naar binnen gelepeld. De succesformule: serveer op tortilla's en laat de kinderen zelf hun toppings opscheppen. Ik voorzie meestal maïs, avocado, geraspte kaas, koriander en extra pepertjes.

Wat heb je nodig? (voor 5 personen)
1 ui, gesnipperd
1 teentje knoflook, geperst
1 rood pepertje, zonder zaadjes en gesnipperd
2 paprika's, in blokjes
1 blik rode bonen
3 handvol gedroogde kikkererwten (laat een nachtje weken)
1 blik tomatenstukjes
korianderpoeder
komijnpoeder

Hoe maak je het?
Fruit de knoflook aan en voeg de ui en het pepertje toe. Als de ui glazig is, doe je de paprika's erbij. Roer af en toe, tot de paprika's zacht zijn. Voeg de tomatenstukjes, rode bonen en kikkererwten toe. Kruid met koriander en komijn. Laat nog 20 minuten sudderen. Tijd genoeg om de groenten die je erbij wil serveren klaar te maken. Smakelijk!




Orecchiette met broccoli en pijnboompitten
Fantastisch gerecht voor als het snel moet gaan! Je kan de pijnboompitten vervangen door walnoten of amandelen. Ik voeg meestal wat room toe.
Het recept vond ik op de website van EVA, en vind je hier terug.


Lenterolletjes 
Uit het eerste kookboek van Dagen Zonder Vlees, naar een recept van Truong Thi Quyen van het restaurant Little Asia. Ik moet nog wat oefenen op het inpakken van de rolletjes, en presenteer je dus geen foto's van mijn spring rolls-door-een-onhandige maar het smaakte wél heerlijk.

Wat heb je nodig? (voor 5 personen)
5 el sojavermicelli
100gr tofu
3 wortels
2 preiwitten
5 lente-uitjes
10 Parijse champignons
5 el plantaardige olie (ik gebruik sesamolie)
20 rijstvellen
sla
koriander
2 koffielepels sesamzaadjes
snufje zeezout



Hoe maak je het?
Week de vermicelli 5 minuten in heet water, giet af en knip in korte stukjes (dit kan wat geknoei met zich mee brengen).

Snij de tofu, wortels, prei, lente-uitjes en champignons in julienne. Bak de tofu goudbruin in olie. Haal uit de pan.

Doe de rest van de olie in de pan en bak hierin de de groenten. Laat afgedekt stoven tot de groenten gaar zijn.

Doe de vermicelli en de tofu bij de groenten en kruid met wat zeezout. Haal van het vuur maar houd warm.

Dompel de rijstvellen kort onder in heet water tot ze zacht zijn. Leg op een vochtige handdoek, leg ze best niet op elkaar, dan gaan ze kleven en wordt het moeilijk om ze ongeschonden te gebruiken.

Verdeel sla en koriander over de rijstvellen en leg hierover je groentemengeling. Bestrooi met wat sesamzaadjes en rol op (opgepast, nogmaals kans op geknoei).

Serveer met een dipsausje.

Vrijdag eten we hier croque monsieur. Ik zou graag een vegetarische versie voor mezelf klaarmaken, maar ben zelf niet zo zot van croque hawaii. Hebben jullie misschien een receptje? Anders houd ik het bij croques met kaas...



zondag 5 maart 2017

Wat me soms bezighoudt...



Vannacht lag ik een hele tijd wakker. Zo lang dat ik besloot op te staan en wat te lezen. In De Standaard Magazine van dit weekend staat een interview met Valerie Trouet, een Belgische klimaatexpert die in de Verenigde Staten woont. Het artikel ging onder meer over het feit of zij nu nog deftig haar job kan doen, met een klimaatverandering-ontkenner aan het roer.

Of dit nu het soort leesvoer is dat je best leest tijdens slapeloze nachten, laat ik in het midden. Maar het zette me wel aan het denken. Trouet leeft met de overtuiging dat het echt wel de verkeerde kant op gaat met onze aarde, en met het besef dat het eigenlijk al te laat is om de klimaatverandering onomkeerbaar te maken. Het lijkt soms alsof ze vecht tegen de bierkaai, zeker als je weet dat Trump al heel snel na zijn inauguratie besliste dat Amerikaanse overheidsinstellingen zoals het EPA (Amerikaans Milieuagentschap) niet meer mogen communiceren over de opwarming van de aarde. De Belgische wetenschapper maakt zich grote zorgen. Maar toch ziet ze ook lichtpunten: heel wat Amerikaanse staten - denk bijvoorbeeld aan Californië - hebben een vooruitstrevend klimaatbeleid. En op wetenschappelijke bijeenkomsten merkt ze goed tot wat voor grootse prestaties de mens in staat is.



Het artikel zorgde er aanvankelijk voor dat ik me naast doodmoe ook nog eens ongerust voelde. Ja, het ziet er niet goed uit wat de klimaatverandering betreft. En ja, we moeten echt wel veel meer doen dan wat er op dit moment gebeurt om de opwarming van de aarde toch maar iets tegen te houden. Maar door mensen als Trouet geloof ik dat dat misschien ook wel mogelijk is. Als wetenschappers met cijfers blijven bewijzen dat we ons moeten aanpassen voor het te laat is, gaan er hier en daar ook wel mensen overtuigd worden. Nee, de grote groep klimaatsceptici zal het roer niet omgooien, maar steen voor steen kunnen we de rivier ook verleggen. Het zal tijd kosten, veel tijd, kostbare tijd, maar het zal wellicht ooit lonen.

En dus doen we voort, en proberen we af en toe een kiezel te verleggen in die rivier. We nemen de fiets om naar de bakker te gaan, eten vaker vegetarisch en leggen zonnepanelen op ons dak. Misschien blijkt dit niet genoeg, maar dan hebben wij het tenminste geprobeerd. Als we moeten wachten op de heren en dames politici, is het kalf al lang verdronken. Wij beginnen vandaag nog, enfin, we waren al een tijdje bezig, maar steken opnieuw een tandje bij. Hoe meer mensen geloven dat verandering van onder uit begint, hoe meer kans we hebben op slagen. Want een enkeling die roept in de woestijn wordt misschien genegeerd, maar een hele groep die roept? En enkelingen zijn we zeker niet meer: als meer dan 110.000 mensen deelnemen aan Dagen Zonder Vlees, als de Klimaatzaak meer dan 25000 mede-eisers kent, als duurzame pop-ups als paddestoelen uit de grond schieten,... Dan is het tijd om met ons mee te doen!

Weet je niet goed waar te beginnen? Word dan alvast mede-eiser bij de Klimaatzaak, en wijs de politici op hun verantwoordelijkheden. Schrijf je nog snel in voor Dagen Zonder Vlees, verander van energie-leverancier en neem je eigen tasje mee naar de winkel. Lees boeken over het thema en laat je inspireren. Kiezels, ik weet het, maar ze zijn wel het makkelijkst te verleggen. En veel kiezels maken ook een steen...

Welke kiezel verleg jij in de rivier?


woensdag 1 maart 2017

Weekmenu #9: Dagen zonder vlees maar met smaak



Dag 1 van Dagen Zonder Vlees vandaag, en we beginnen met een experiment! Ik haalde niet alleen het nieuwe kookboek van Dagen Zonder Vlees in huis, maar ook "Empty the Fridge". Na de website waarop Jennifer haar tips en tricks onthult over wat je met overschotjes kan doen, is er nu ook het boek! Een boek vol praktische informatie over het bewaren van voeding, over hoe je meer kan doen met je voorraadkast, maar vooral vol recepten die je met restjes kan maken. Ik nam regelmatig een kijkje op de website als ik teveel gekocht of gekookt had en inspiratie zocht om die left-overs te verwerken. Maar het boek nodigt nog veel meer uit om te beginnen koken met wat je in huis hebt. Je zou bijna beginnen hopen dat de frigo net niet leeg genoeg is!


Het eerste recept dat ik uitprobeerde uit "Empty the Fridge" is de spicy rijstsalade met pindasaus. We hadden nog een overschotje rijst, en nog wat ingrediënten over van de guacamole. Op een kwartiertje stond het eten op tafel! En dus had ik voordien tijd om de spaghettisaus voor morgen te maken, als dat niet efficiënt is!

Wat heb je nodig?
Voor de pindasaus:
2 el honing
1 el vissaus
2 el pindakaas
sap van 2 limoenen
60 ml water
1 teentje knoflook
1 el gember (dit had ik niet in huis, en ben ik ook niet speciaal gaan kopen)

Voor de salade:
4 el pinda- of cashewnoten
4 handenvol kool naar keuze in fijne reepjes (ik had enkel nog ijsbergsla, maar dat lukte ook)
100 gr mango of ananas in blokjes
2 stengels selder (ook dit hadden we niet in huis, werd vervangen door een rode paprika)
+/- 600 gr rijst
4 lente-uitjes (in fijne reepjes)
4 el verse koriander en/of munt



Hoe maak je het?
Doe alle ingrediënten voor de pindasaus in een bokaal, schroef het deksel erop en schud stevig door elkaar. Zet in de koelkast tot je de salade gaat serveren.

Rooster de noten in een droge koekenpan. Laat afkoelen en hak fijn. Snij de groenten fijn en meng alle ingrediënten voor de salade. Giet de dressing over de salade en roer goed door elkaar. Serveer met de gehakte noten en extra limoen en koriander.

Hoe ging jouw eerste dag zonder vlees? Of doe je liever niet mee?