donderdag 22 februari 2018

Hoe hou je je lekker warm tijdens deze gure winter?



Ik ben niet echt een soldenjager en ben tijdens de winterkoopjes maar naar één enkele winkel geweest: Supergoods in Mechelen. Ik maak er een traditie van om me in de uitverkoop een paar duurzame, duurdere stukken aan te schaffen. Voor fair fashion moet je vaak een pak dieper in de portemonnee tasten dan voor 'gewone' kledij (al moet ik deze redenering misschien maar omdraaien: gewone kledij is gewoon veel te goedkoop), maar in de koopjesperiode valt dat best mee. Ziehier twee geweldige stuks die ik bij Supergoods scoorde en waar ik dankzij de vriestemperaturen van de voorbije dagen al intens van genoten heb!

Pantoffeltjes van Toms




Ik geef toe, eigenlijk zijn ze soms zelfs té warm, maar hoe heerlijk is het niet om deze aan je voeten te hebben. Mijn uiteinden (denk neus, handen en voeten) hebben het altijd koud, maar daar is deze winter verandering in gekomen dankzij mijn nieuwe pantoffeltjes! Bovendien steun ik via de aankoop van mijn schoeisel ook het "one for one"-project van Toms. Een deel van de opbrengst van de verkoop van hun producten wordt immers geïnvesteerd in schoenen, proper water en een beter zicht voor mensen in nood. In hun lentecollectie van 2018 zit dan weer een samenwerking met Oceana, een organisatie die zich inzet voor het behoud van walvissen en andere zeedieren. De meeste Toms-schoenen zijn overigens vegan.

Vrolijke kinderslofjes uit de nieuwe collectie


Een winterjas van Hoodlamb



Het was even slikken toen ik het prijskaartje las, maar hoe hard is deze jas zijn geld niet waard! Ik heb deze winter nog geen seconde kou gehad aan mijn lijf (jammer dat mijn neus en voeten niet bij in de jas passen). Hoodlamb is een Amsterdams kledingmerk dat in begin van de jaren '90 opzien baarde door als eerste een winterjas van hennep te maken. Ook in mijn jas zit hennep, een plant met hele sterke vezels. De overige materialen zijn ofwel biologisch, ofwel gerecycleerd. Een kledingmerk met oog voor een betere wereld, met andere woorden. Dat vertaalt zich bovendien in hun belofte om enkel cruelty-free-kledij te maken. Tel daarbovenop nog het zalig zachte en wollig warme van mijn jas, en je weet dat ik een toppertje in huis gehaald heb!

Op de site van Hoodlamb kan je overigens nog winterkoopjes doen. Laat die polar vortex maar komen!

Duffel jullie warm in en haast je dit weekend naar buiten! De zon gaat alweer schijnen!!!




Deze post is overigens niet gesponsord, ik ben gewoon oprecht gelukkig met mijn winterse aankopen!

woensdag 17 januari 2018

Tajine van wintergroenten




Nu de feestdagen voorbij zijn kan het voor mij niet snel genoeg lente zijn. Dit is traditioneel het moeilijkste deel van het jaar voor mij want door mijn zuiderse roots voel ik me rillerig vanaf de temperatuur onder de 10 graden zakt. Zolang er kerstverlichting, feestjes en drank zijn, lukt het me nog om de winter te omarmen maar nu we dat allemaal gehad hebben, valt de duisternis in.

Ik heb ondertussen wel wat trucjes om de somberheid te counteren:
1. Buiten komen. Ook al is het geen weer om een hond door te jagen, het doet zo'n deugd om in de frisse buitenlucht te zijn.
2. Kaarsjes aansteken. Het is niet omdat die feesten voorbij zijn, dat je het niet langer gezellig mag maken.
3. Comfort food. Er is weinig dat me gelukkiger maakt dan een kom dampend troosteten.

Het volgend recept voldoet voor mij volledig aan de eisen van comfort food: smeuïg, vullend en Zuiders. Extra goed punt: het is dankzij de seizoensgroenten ook nog een spotgoedkoop! De inspiratie haalde ik bij Eva vzw, maar ik paste het recept hier en daar wat aan. Ik vond het bijvoorbeeld niet nodig om vegetarische kippenblokjes toe te voegen. Dit is mijn versie:


Tajine van wintergroenten


Wat heb je nodig? (4 pers.)

olijfolie
1 teentje knoflook
1 ui (gesnipperd)
komijn
saffraanpoeder
korianderpoeder
een scheutje witte wijn 
2 pastinaken (in schijfjes)
2 zoete aardappels (in blokjes)
2 raapjes (in stukjes)
300 ml groentebouillon
200 gr uitgelekte kikkererwten
een handvol olijven (ik gebruikte groene olijven gevuld met paprika - dat hadden we nog liggen - maar ik denk dat het met zwarte olijven ook moet lukken)
sap van een halve citroen
koriander

Hoe maak je het?

Doe olijfolie in een pot en stoof de knoflook en de ui aan. Laat glazig worden en snij ondertussen de groenten in stukjes. Voeg de kruiden toe en roer even door. Blus met witte wijn. Doe de groenten in de pot als de witte wijn zo goed als verdampt is. Laat even stoven. Roer de groentebouillon eronder en zet het deksel op de pot. Laat een kwartiertje pruttelen.

Voeg de kikkererwten en olijven toe en breng op smaak met het citroensap. Werk af met koriander en serveer met couscous.

Wat zijn jouw geheimpjes om de winter te overleven? Dat wil ik graag van jou weten!








dinsdag 9 januari 2018

Een nieuwe traditie...



Op een burenbarbecue in de zomer ontdekten de buurvrouw en ik dat we op een gelijkaardig plan zaten te broeden. Iets met een vegetarisch feest, en voedseloverschotten, en lange tafels waaraan iedereen welkom was,... We besloten de handen in elkaar te slaan en doopten ons initiatief De Tafel van de Buren. Ons plan: op 23 december een duurzaam kerstdiner organiseren voor alle inwoners van onze gemeente!



"Alle inwoners van onze gemeente" moet ik wat nuanceren, we werkten met inschrijvingen en zouden afkloppen op 50 man. Dat leek ons al meer dan ambitieus genoeg voor ons allereerste evenement. De kerstperiode is voor veel mensen niet makkelijk, door al het gefeest om je heen word je nog meer met je neus op de feiten gedrukt als je zelf alleen bent, of geen geld hebt om een feestje te organiseren. We vonden het dan ook heel erg belangrijk dat net deze mensen op ons diner aanwezig zouden zijn, en dus klopten we aan bij het OCMW.

Ondertussen zochten en vonden we een geweldige kok (hoe geweldig ze is kan je hier ook al lezen) die met plezier wilde meewerken aan ons project.
Er kwam een Empty Shop om geld in het laatje te brengen voor het diner. Mensen mochten kledij binnenbrengen, wij prijsden de stuks en verkochten ze de dag erop. Op die manier verzamelden we een aardig bedrag waarmee we een weekje later zorgeloos inkopen konden doen voor het diner.

Heel veel extra's hadden we niet meer nodig want we hebben ook flink gebedeld bij plaatselijke handelaars.Velen waren ons idee genegen en zo kwam het dat we gratis cava als aperitief konden schenken, dat we konden koken met voedseloverschotten van de Delhaize en de Spar, én dat we een onvoorstelbaar dessertbuffet op tafel konden toveren met behulp van een aantal lokale bakkers. De reserveringen liepen snel binnen en voor we het wisten was ons diner volledig volzet!





Op dé dag zaten we toch met behoorlijk wat stress. Zou iedereen die toegezegd had wel komen opdagen? Zouden ze het lekker vinden? Zouden ze het niet vreemd vinden dat we enkel vegetarisch kookten? Zouden we het eten op tijd op tafel krijgen? Zou het wel gezellig worden?

Wel, in onze ogen werd dat kerstdiner een succes! Het werd een gezellige, warme avond waarop iedereen voldaan van tafel ging. Het publiek was divers: jong, oud; geboren en getogen Haachtenaar, nieuwkomer; arm, rijk; Iedereen sprak met iedereen, en kon bij afloop nog wat lekkers mee naar huis nemen. Missie geslaagd!



Nu, twee weken later, zijn we bekomen van de rollercoaster die de avond met zich mee bracht. Het was heel vermoeiend, we hadden best wat zenuwen, maar kregen zoveel voldoening van wat we die avond zagen. Als je het mij vraagt is er een nieuwe traditie geboren...

De foto's waren tijdens ons kerstdiner duidelijk van ondergeschikt belang, dat kan je zien aan de kwaliteit ervan. Volgend jaar beter!

Ons initiatief werd door de plaatselijke media opgepikt, je kan het artikel hier lezen. Heb je zelf zin gekregen om iets gelijkaardigs te organiseren? Aarzel dan niet om me te contacteren voor advies!


maandag 4 december 2017

Cadeautip: een jaar vol plezier!



Twee weken geleden was mijnheer Tijdvoorietsanders jarig. Ik maak er een erezaak van om hem elk jaar opnieuw te verrassen. Een cadeautje waar hij vooraf van denkt dat hij het zal krijgen, vind ik geen geslaagd geschenk - het is een afwijking, ik weet het. Ik leg de lat met andere woorden best hoog wat de verjaardag van mijn man betreft en wil ook niet gewoon maar iets kopen, nee, het moet echt heel persoonlijk en authentiek zijn.

Toen ik in de maand oktober van onze naaste familie de vraag kreeg wat hij graag zou willen voor zijn verjaardag, begon ik na te denken over één groot cadeau. Iets waarmee we hem allemaal samen blij zouden maken. Iets dat hij zich nog lang zou herinneren. En liefst ook nog eens iets dat we niet gewoon maar moesten kopen. En toen las ik dit blogbericht van Zondag bosdag (wat een mooie blog is dat trouwens). Het cadeau-idee was geboren! Ik zou mijnheer een jaar vol plezier cadeau doen. Iedereen was meteen akkoord om bij te leggen voor zo'n jaar en ik kon aan de slag.

Anders dan Zondag bosdag zocht ik niet naar 1 geschikte datum per maand, dat is met ons onregelmatig werkschema niet zo'n goed plan. Ik ging eerder op zoek naar een activiteit die hij tijdens die maand kon afvinken. Ik legde mijn plan voor aan de kinderen en samen begonnen we te brainstormen. "Ik wil nog wel eens graag gaan fietsen met papa", "Zouden we niet nog een keer kunnen gaan bowlen, dat was leuk" en "Een dagje naar zee, dat vindt hij tof",... Voor het eerst had ik het gevoel dat we een cadeau aan het samenstellen waren dat echt van ons allemaal was. Meestal bedenk ik wat de kinderen kunnen geven, toets ik dat even af met hen en organiseer ik het dan verder. Dit was anders, hier hielp iedereen. Waardoor het in mijn ogen meteen het perfecte cadeau werd.



Dit is het resultaat: een mooie doos vol envelopjes - voor elke maand één. In elke envelop telkens een boodschap van een van ons, soms met wat zakgeld erbij, en één keertje zelfs met een ticket. Maar even vaak zonder extra's, want ook een geslaagd uitje hoeft niet altijd wat te kosten. Mocht ik het voor mezelf in elkaar steken, dan zat er zeker een boswandeling bij in de herfst - maar Mijnheer is niet zo'n fan van wandelen, of van bomen (en toch passen wij bij elkaar, straf hé).



En zo komt het dat de wederhelft in zijn komend levensjaar elke maand iets zal gaan doen met of dankzij de mensen die hem graag zien. Hij mag met mij alleen op schok, met zijn gezin, met elk kind afzonderlijk, met zijn broer en zus, met zijn beste maat,...






Het cadeau werd met plezier aanvaard, en ja, hij had dit niet verwacht (missie geslaagd!). Hij vond het vooral zo fijn dat hij deze keer elke maand jarig zal zijn, telkens wanneer hij het envelopje openmaakt en een nieuw uitje ontdekt (ja, hij heeft ondertussen ook al gespiekt ;-) ). Hij blij, wij allemaal blij! Oh, wat ben ik toch een fan van belevingscadeaus! Laat de feestmaand maar komen!

Heb ik je trouwens al verteld dat ik dit jaar een heus kerstdiner organiseer in onze gemeente? Neem maar eens een kijkje op de Facebook-pagina van De tafel van de buren! Om het diner te bekostigen organiseren we ook een Empty Shop. Wees welkom!






maandag 20 november 2017

Zoetzure snelle wok



Soms heeft iedereen hier thuis veel honger en moet het eten snel op tafel staan. Dinsdag was zo'n dag, het leek toen ook alsof het nooit licht geworden was, zo somber. Dan maar wat kleur op ons bord, dacht ik. En dus aten we een snelle zoetzure wok, met veel oranje en rood.

Wat heb je nodig? (voor 5 pers.)
sesamolie
een teentje knoflook, geperst
een rood pepertje, fijngehakt
3 rode uien, in reepjes
2 rode paprika's, in reepjes
3 wortelen, in dunne schijven
1 paksoi, in stukjes (hou stelen en blaadjes gescheiden)
400 gr rijst
een handvol fijngehakte cashewnoten
sojasaus

Hoe maak je het?
Breng de rijst aan de kook in een pot water.
Doe de sesamolie in de wok en fruit het teentje knoflook aan. Roerbak het pepertje, de uien en wortelen. Doe er na een paar minuten de paprika's bij en de paksoistelen. Voeg de sojasaus toe en roer goed. Als alle groenten zo goed als gaar zijn mogen de paksoiblaadjes en cashewnoten erbij. Roer er de gekookte rijst onder en laat even aanbakken.

Wat zijn jouw snelle kooktoppers?

woensdag 15 november 2017

Wat staat er zoal op mijn verlanglijstje?




Binnenkort ben ik alweer jarig, zoals de traditie het wil in een maand die sowieso al vol feestgedruis zit. Meestal ben ik die periode zo druk met het uitzoeken van cadeautjes voor anderen dat ik zelf niet zo goed weet wat ik wil. Maar niet zo dit jaar!

Dankzij Kelly van Tales from the Crib ben ik al een tijdje bezig in mijn 'bullet journal'. Al noem ik het zelf graag mijn lijstjesagenda. Het is een simpel atoma-schriftje waarin ik het ene lijstje na het andere maak, helemaal niet per hoofdstuk geklasseerd en al zeker niet per paginanummer - al heb ik dat wel geprobeerd. Die extra's zijn me allemaal wat te vermoeiend. Ik schrijf gewoon een nieuw lijstje bij elkaar als ik daar nood aan heb, en dat is dit jaar eigenlijk vrij vaak het geval geweest...





Voor het eerst ben ik - dankzij mijn lijstjesagenda - ook voor mezelf in de loop van het jaar al begonnen met op te schrijven waarnaar ik verlang. Er zit een patroon in mijn verlanglijstje: ofwel gaat om dingen die ik nodig heb en waarvan ik op zoek ben naar een duurzame versie, ofwel gaat het om iets wat ik graag eens een keertje zou gaan doen. Best dure spullen tegenover belevenissen dus...

Wat staat er dan op dat lijstje?

een yogabroek van pure by luce

Ik doe het nu al jaaaaaaren met een simpele zwarte legging, deze is zo veel mooier, en nog groen ook!

een verzorgingspakket van Weleda

Ik heb een teer velletje en hun oliën zijn een feest voor mijn huid!

een concert of voorstelling

Eens er kinderen zijn, maak je hier eigenlijk veel te weinig tijd voor. Maar nu ze stilaan groter worden, pikken we graag de draad weer op.

een daguitstap

Dat mag zowel de stad als het platteland zijn, natuur of cultuur,... Ik kom graag op plaatsen waar ik nog niet geweest ben en ben nogal nieuwsgierig. Bovendien onthou ik liever momenten dan spullen. Maak me aan het lachen en neem me mee uit en ik ben de koning te rijk!

Thuiskomen, van Dorien Knockaert

Ik lees graag wat Dorien schrijft, ze praat op zo'n zachte manier over koken dat je je voorneemt om in de toekomst wat voorzichtiger met je producten om te gaan. Ze kookt en schrijft bedachtzaam, eerlijk en met zoveel liefde voor eenvoud. Neem maar eens een kijkje op haar blog Jonge Sla, en je begrijpt wat ik bedoel.

alles uit de Dille en Kamille

Het is daar zo mooi! En ze doen er ook nog eens hard hun best om eerlijke materialen te gebruiken. Ik kan er dus winkelen met een gerust geweten.

een bon van Supergoods of Tenue Préférée

Ook al ben ik er zo hard mee bezig, toch vind ik het nog altijd moeilijk om veel geld uit te geven aan kledij, zelfs al is het Fair Fashion. Tweedehands lijkt dan de oplossing, maar helaas vind ik niet zo makkelijk iets in mijn piepkleine maatje. Graag een verwennerijbon dus, want met een steuntje in de rug, lukt het me natuurlijk wel om duurzaam te shoppen!

Wat eigenlijk ook nog op mijn lijstje zou moeten staan: een paar nieuwe loopschoenen. Ze zijn echt dringend aan vervanging toe maar ik moet nog wat research doen om een duurzame versie op de kop te tikken. Bestaat er eigenlijk een duurzaam loopschoenenmerk? Tips zijn altijd welkom!

Wij zijn stilaan klaar voor de feesten, en jij? Waar kijk jij het meest naar uit? En wat staat er op jouw verlanglijstje? Ik hoor het graag!


woensdag 8 november 2017

Pittige pompoencurry



Hebben jullie ook alle mutsen en sjaals opnieuw bovengehaald? Opeens was hij er dan, de vrieskou. En ik moet zeggen dat ik er nog niet op voorbereid was. Het was nog 15 graden vorige week! Toch heeft het wel iets, de tuin die er 's morgens wit bij ligt, het houtvuur dat knettert en een dikke trui waar je in kan wonen... Bovendien is het nu weer koud genoeg voor stoofpotjes, liters soep en heerlijk pittige curry's!

Dit recept is simpel, snel en superlekker, al zeker als je net als ik twee magische potjes in je voorraadkast hebt staan: tandooripasta en gehakt citroengras (het ene vond ik bij de oxfam wereldwinkel, het tweede bij de Colruyt). Makkelijker kan niet...

Wat heb je nodig?
een halve theelepel chilivlokken
2 uien, gehakt
1 kg pompoen, in blokjes
2 tomaten, fijngehakt
1 blik kokosmelk
tandooripasta
een theelepel gehakt citroengras
gedroogde munt
peper
sap van een limoen
verse koriander

Hoe maak je het?
Verhit wat olie in de pan en voeg de chilivlokken toe. Laat even sudderen, doe er dan de uien bij. Laat de uien glazig worden. Voeg dan de pompoen toe en stoof alles even aan.
Giet er vervolgens de tomaten bij en de kokosmelk. Roer er de tandooripasta en het citroengras door. Voeg er de gedroogde munt en wat peper aan toe. Laat een halfuurtje sudderen.

Werk af met limoensap en koriander. Wij aten er naan bij, een soort Indisch brood, dat je tong verzacht als je curry wat te pikant zou uitgevallen zijn.

Wat eet jij graag als het koud wordt?